Za kazdym razem jak jest moja matka zachowujesz sie jak palant.
Próbujesz wywrzec na niej wrazenie?
Za daleko sie posuwasz. Jestes na mnie zly, nie na niego.
Zachowaj te bzdury dla pacjentów, mamo.
Ma racje.
Ma zupelna racje.
Nie wiem jak z nim rozmawiac.
Moze powinnas spróbowac nowego podejscia.
Jakiego?
Smiej sie, Lowenstein, smiej sie.
Wedlug poludniowej metody?
Jesli to nie zadziala, to go walniesz w leb.
Co o mnie myslisz?
Mysle, ze wszystko masz.
Jestes bogata. Zyjesz jak królowa. Nad dzieciakiem trzeba popracowac...
ale ogólnie, jestes wsród najwyzszych 1 procent.
Klamiesz.
Mysle, ze jestes bardzo smutna kobieta, Lowenstein.
Lubie jak mówisz prawde.
I mysle, ze jestes pierwsza osoba od dawna z która sie zaprzyjaznilam.
Chodz. Chodzmy do kina.
- Do kina? - Tak, chodz.
Rzadkie ujecia z archiwum Savanny Wingo.
Wspaniale! Gdzie to znalazles?
Myszkowalem tu troche. Savannah musiala je zatrzymac.
Czy to Luke?
Tak, to Luke. Zawsze sie wyglupial.
To zakonczenie roku.
W szkole podstawowej, tak?
Tak. Podstawowej.
Zawsze wskakiwaliscie w ubraniach?
Prawde mówiac, tak.
- A to twoja matka? Lila? - Tak, to panna Lila.
Byla bardzo ladna.
Nadal jest.
Kto to krecil?
Mój ojciec kupil kamere jednego roku.
Chcial rzucic lowienie krewetek, cos w czym byl dobry...
i zarobic fortune w filmie. Nie pytaj mnie, w jaki sposób.
Savannah mówila, ze wasz ojciec trwonil pieniadze. To prawda?
Skromnie powiedziane. Henry Wingo nie mial magicznego dotyku.
- Wszystko obracal w gówno. - Co to takiego?
To jeden z szalonych planów mojego ojca.
- Co? - Kupil stacje benzynowa.
Myslal, ze tygrys przyciagnie tysiace ludzi.
Tylko ich odstraszyl.
Tylko Luke nie bal sie tego zwierzaka.
Karmil go.
Opiekowal sie nim.
Byl odwazny.
A ty?
Nie musialem byc. Mialem Luke'a.
To nasza wyspa.
Jedyne miejsce, jakie ojciec naprawde posiadal.
Podczas krecenia tych zdjec, nie byla nic warta.
Ale nie dla Luke'a.
Dla niego to bylo najcenniejsze miejsce na ziemi.
Jak byl starszy, poszedl na wojne do Wietnamu.
Wrócil jako bohater.
Przyrzekl, ze nigdy z wyspy nie wyjedzie.
I tak bylo.
Co sie stalo?
Matka dostala wyspe po rozwodzie.
Natychmiast ja sprzedala rzadowi za duza forse.
Chcieli tam zbudowac elektrownie.
Luke dostal swira. Grozil.
Rzad sie smial.
Wysadzil budowe.
Przestali sie smiac.
A potem?
Prowadzil swoja wlasna wojne.
Zranil kilku ludzi.
Próbowalem go z Savanna powstrzymac, ale rzad zrobil to pierwszy.
Strzelili mu w leb. W sama dziesiatke.
Napijesz sie czegos zimnego? Moze piwo?
Jak sobie radziles z jego smiercia?
Zamknalem sie w sobie.
I zgodnie z poludniowa metoda, nadal brak lez.
Czasami placze, Lowenstein.
Placze na slubach, na Olimpiadzie, jak graja hymn narodowy.
Ale nie nad Lukiem?
A po co u diabla? Nie przywróci mu to zycia.
Nie. Ale moze przywrócic ciebie.
Dziekuje.
Czesc! Witamy w domu.
Dr Wingo jest na dyzurze w szpitalu.
Nie ma sprawy, Megan.
- Dziewczynki spia? - Tak, juz od jakiegos czasu.
Mozesz isc do domu.
Dobrze, pozbieram tylko moje rzeczy.
Hej, trenerze.
Czesc, Sally.
- Jak sie masz? - W porzadku. Dobrze.
Co jest odpowiednie w tej sytuacji?
Rozmawiamy, klócimy sie, czy wszystko ignorujemy?
Nie wiem.
- Chcesz soku? - Tak.
Jak sie czuje Savannah, Tom?
Raz z górki, raz pod górke.
Lubisz jej psychiatre, ufasz jej?
O, tak.
Jak ona sie nazywa?
Lowenstein.
Mam rozpalic ogien?
Nie sadze. Na zewnatrz jest 40 stopni.
Zawsze bylas taka tradycjonalistka.
Jack Cleveland chce sie ze mna ozenic, Tom.
Potrzebujesz listu polecajacego?
To nie jest smieszne.
Biorac pod uwage moje inne opcje, to byla najmilsza...
najpowsciagliwsza rzecz jaka moglem powiedziec.
Co chcesz zrobic?
Nie wiem.
Czesc mnie chce sie spakowac i odejsc od zycia...
które sie juz nie uklada.
A druga czesc mówi, ze zadne zycie nie bedzie sie ukladac...
jesli nie moge naprawic tego.
Jak ci moge pomóc, Sally?
Próbujac zrozumiec.
Przepraszam, jesli czujesz sie przeze mnie niepewnie.
Czasami jestem zamknietym w sobie sukinsynem.
Czasami.
Tylko czasami.
Wchodzisz?
Bede tu spal.
To by bylo zbyt powiklane.
Ale dziekuje, ze zapytalas.
Tatus jest w domu!
Gdzie jestes, tatusiu?
Co to za piszczace prosieta skacza po mnie?
Ale jestem glodny.
Troche musztardy na tobie byloby doskonale.
- Nie mozesz mnie zlapac. - Mnie tez!
Kto najbardziej za mna tesknil? Uwaga, w gre wchodza pieniadze.
Idzcie po buty. Idziemy na lódz dziadka.
Czesc, Jenny. Podoba ci sie sweter?
- Tak, ladny jest, tato. - Dobrze.
Klócicie sie z mama?
Nie, kochanie. Wszystko jest dobrze.
Nie oszukacie mnie.
O, Boze.
Co mam z wami wszystkimi madrymi kobietami zrobic?
Chodz sie przytulic.
Chandler, chodz tu, jesli chcesz pomóc.
Ty tez, Tom.
Mamusiu, dostalam wedke od dziadka!
- Piekna. - Chodz tu, tatusiu.
Lucy ten zrobila.
- Wcale nie. - Wcale tak.
Ja chce udekorowac.
Mozesz dekorowac. To twój tort.
Dekoruj. A ty przestan jesc polewe.
- Ja chce zrobic jednego. - Dobrze...
Henry?
Chodz do stolu. Dzieci beda zdmuchiwac swieczki.
Slyszales mnie?
Czas, by zaspiewac "Sto Lat" dla Toma i Savanny.
Ogladam telewizje.
Idz tam i swietuj urodziny ze swoimi dziecmi.
Chodz tu, kobieto. Nigdy mi nie mów, co mam robic, Lila.
To mój dom. Jestes tu tylko gosciem! Wlacz z powrotem telewizor.
Prosze cie, mamo. To nic! Wlacz z powrotem telewizor.
Wlaczysz ten telewizor. Ogladalem to.
Mam dosc tego, ze nie okazujesz mi szacunku w moim wlasnym domu!
Telewizor sie zepsul, ty sukinsynu.
Teraz mozesz ogladac jak twoje dzieci zdmuchuja swieczki.
Dziadku, tato otworzy siec.
Juz ide, solenizantko.
Podnies ja.
Dziadku, przynioslam wedke, która mi kupiles.
Odsun sie. Zaraz ja otworzy.
- Czekaj, czekaj. - Pospiesz sie, tatusiu!
Nie wiem czy zlapalismy duzo krewetek.
Patrzcie na to.
Najpierw musimy wyrzucic te wszystkie kraby za burte.
Dlaczego, dziadku?
Pozdychaja w sloncu i upale.
Uwazajcie na trygony i sumy. Do szpitala daleka droga.
Patrzcie jak sie wija.
- Chandler? - Co, dziadku?
Zrób cos dla mnie.
Wez krewetke i odetnij jej glowe.
To potrafie.
Przylóz ja do kciuka.
Tak dobrze, dziadku?
Zrób to jedna reka.
Masz do tego smykalke, co?
Podaj mi skrzynke na te do niczego nie nadajace sie ryby.
- Powiedzial, ze ja mam przyniesc. - To mi powiedzial.
Ja ja przyniose dla dziadka.
Kochaja cie, tato.
Wczoraj Braves przegrali z Dodgers 3 do 7.
Wiedziales, synu?
Tak, wiem, tato.
- Polóz ja tam. - Moge byc lowca krewetek jak dorosne?
Mozesz byc takim lowca jak ja.
Do widzenia, dziewczynki. Kocham was!
Pisz do nas!
- Jak sie dostaniesz na lotnisko? - Nie martw sie, zlapie taksówke.
Nie zdawalem sobie sprawy jak bardzo kocham to miejsce az wyjechalem.
"Moja dusza pasie sie jak owca...
pieknoscia przyplywów."
Pamietasz to? Napisales mi to kiedys w liscie.
Kiedys pisalem niezle listy, prawda?
Poznales kogos w Nowym Jorku, prawda?
Nie wiem.
Ja wiem.
Zrobisz to co powiedzialem. Przeprosisz panstwa Newbury.
Todd Newbury obrazil nasza rodzine. Nazwal nas byle czym.
Przez pobicie go przyznales mu racje, ty gluptasie.
Czyz to nie piekny widok?
Chce isc do domu.
Cicho.
Czesc, Tom.
Czesc, Reese. Przyszedlem zobaczyc sie z matka.
Wejdz. Oczekuje cie.
Dziekuje!
Milo cie widziec, Reese.
Przyjemnosc po mojej stronie.
Jak zwykle wygladasz bardzo ladnie.
Zawsze mówie, ze mezczyzni odnoszacy najwieksze sukcesy sa najmilsi.
Lila, usiadz sobie tutaj...
a ja porozmawiam z Tomem w bibliotece.
To orientalny dywan.
Z Orientu.
Jesli jeszcze kiedys dotkniesz mojego syna...
bedziesz przyneta na kraby w tej rzece, chlopcze.
Wingo nie moze tykac Newbury.
Jesli komus powiesz, ze cie uderzylem...
wykurze twoja cala rodzine z miasteczka.
A teraz wynos sie stad.
Chyba mamy tu wiecej wilgoci niz w Nowym Jorku.
Witam, kochanie.
Bogactwo ci pasuje, mamo.
Naprawde masz czego chcialas, prawda?
Nie zaczynaj, prosze.
Opowiedz mi o Savannie.
Jeszcze wiele przed nia.
Wycielam kilka artykulów na temat chorób umyslowych.
Chce, bys je dal jej psychiatrze.
Dam, Lila. Dam.
O czym opowiadasz lekarzowi Savanny?
O wszystkim co jej pomoze wyzdrowiec.
Dalej. Wypij herbate zanim lód sie stopi.
Zamierzam powiedziec dr Lowenstein o Callanwolde.
Nie wiem o czym mówisz.
O, wiesz, mamo.
Tak, wiesz.
Obiecalismy, ze nigdy nie bedziemy o tym mówic.
Oczekuje, ze dotrzymasz obietnicy.
Bylismy dziecmi. To byla glupia obietnica. I mysle...
ze pomogloby nam, gdybysmy o tym mówili.
To tez moje zycie. Jest prywatne. I chce by takim pozostalo.
Kosztem pomocy wlasnej córce?
- Przestan przesadzac. - Nie sprawiaj, bym czul sie winny.
- Nie musialem ci o tym mówic. - Nie chce o tym mówic.
W tym wlasnie lezy problemem!
Twoim problemem jest, ze za bardzo zyjesz przeszloscia.
Ja sie nigdy nie ogladam. Jak sie z czyms pozegnam...
zamykam drzwi, i nigdy juz o tym nie mysle.
A co z Lukiem?
Co?
Myslisz kiedy o Luke'u?
Czy w ogóle przychodzi ci to do glowy?
Kto cie nauczyl takiego okrucienstwa?
Ty, mamo. Ty mnie nauczylas.
Nauczylas mnie równiez, ze mimo to, ze ktos prawie zrujnowal ci zycie...
mozesz go nadal kochac.
To ma uzdrowic matczyne serce?
Musisz byc ze mna cierpliwa, Lila.
Wyrzadzilas mi wiele zlego.
W Nowym Jorku jest tyle halasu.
Syreny, klaksony, krzyki.
Smietanka, bez cukru, tak?
Tak, dziekuje.
Mam ci cos do powiedzenia.
Wiem.
Ale nie wiem jak.
Po prostu powiedz.
Tej nocy padal deszcz.
Mama uczyla nas tanczyc.
Tom, zatancz z nami!
Jeden z niewielu dni, w którym dobrze sie bawilem.
Mamo, nie umiem tanczyc.
Jak to? Alez umiesz.
Chwyc Savanne za reke.
Savannie wychodzi lepiej ode mnie.
Dobrze. Obróc sie.
Raz, dwa, kopniecie. Dobrze, Tom.
I znowu sie obracamy. Dobrze.
Obróc sie. Wlasnie tak!
Ciekawe kto to jest?
Dobrze.
Wlamali sie do domu.
Trzech mezczyzn.
Mama krzyczala, "Pomóz nam, Tom".
Chcialem, ale nie moglem.
Jeden z nich zgwalcil Savanne.
Drugi zgwalcil moja matke.
To nie jest chyba odpowiedz na wszystkie problemy Savanny...
ale pomyslalem, ze powinnas o tym wiedziec.
Boze, tak.
A co to jest Callanwolde?
To wiezienie, z którego uciekli.
Ile lat miala Savannah jak to sie stalo?
Trzynascie.
Co podczas tego robiles?
Nie wiem.
Nie wiesz? Moze pobiegles po pomoc?
Nie.
Dlaczego nie?
Nie wiem. Nie wiem.
Jak myslisz, dlaczego tego nie zrobiles?
Nie wiem.
Po prostu.
To odpowiedz dziecka, Tom.
Powiedziales wczesniej...
ze bylo trzech mezczyzn.
Co sie stalo z tym trzecim?
Gdzie on byl?
Tom, pomóz mi!
Pomóz mi!
Przestan!
Nie bój sie.
Opowiedz mi o nim.
Powiedzial, "Jak sie ruszysz, podetne ci gardlo".
Surowe mieso. Nazywal mnie surowym miesem.
"Niczego bardziej nie lubie od...
surowego miesa. "
To co sie ze mna dzialo...
bylo nie do wyobrazenia...
doslownie.
Nie wiedzialem, ze to sie moze przytrafic chlopcu.
Wszystkiego czego chcialem, to umrzec.
Zwlaszcza gdy zobaczylem Luke'a.
Luke, dwóch. Mama, jednego. Gdy ja nie zrobilem nic.
Nie mogles nic zrobic. Byles tylko malym chlopcem.
Nie miales broni.
Dziwie sie, ze ty i Savannah w ogóle to przetrwaliscie.
Co sie potem stalo? To znaczy...
Jak rodzina sobie z tym radzila? Twój ojciec?
Kto powiedzial, ze mu powiedzielismy?
Nie powiedzieliscie?
Nikomu?
Musieliscie powiedziec policji albo...
Jezu Chryste, Tom.
Mama powiedziala, "Jest po wszystkim.
Wyniescie te ciala na zewnatrz.
Posprzatajcie ten balagan".
Byla niespelna zmyslów.
"To sie nie wydarzylo. To sie nie wydarzylo. "
Ciagle to powtarzala.
Powiedziala, ze jak tylko zaczniemy o tym mówic...
przestanie byc nasza matka.
Mówila, ze jak nadejdzie dzien wszystko bedzie wygladalo lepiej.
Po tym jak pogrzebalismy ciala...
wszedlem do domu sprawdzic co z Savanna...
jak sie czuje.
Próbowala robic to, co powiedziala mama.
Zachowywac sie tak, jakby sie nic nie stalo.
Nakrecala wlosy na walki.
Tylko, ze miala zalozona sukienke na odwrotna strone.
I gdy ojciec przyszedl do domu na obiad...
jedlismy przy stole, jakby sie nic nie stalo.
Boze, zmiluj sie.
Mysle, ze ta cisza byla gorsza od gwaltu.
3 dni pózniej, Savannah próbowala sie zabic.
Mogla nic nie mówic, ale nie mogla klamac.
I to wlasnie lubie W poludniu
Powiedz cos, Lowenstein.
Jak sie czujesz?
Dobrze.
Myslalem, ze padne na podloge po tym jak ci to powiem...
ale czuje sie niespodziewanie dobrze.
- Na pewno? - O, tak.
To znaczy...
Co ze mna jest?
Ulzylo mi.
Pranie jest czyste, i duchy powychodzily na jaw i...
Naprawde dobrze sie nauczyles ukrywac ból.
Robiles to cale swoje zycie.
Ten 13 letni chlopiec nadal odczuwa wiele bólu.
Nie rób mi tego, Lowenstein.
Nie rób mi tego.
Czuje twój ból, Tom.
Czuje go.
Pozwól go sobie poczuc.
Potrzeba odwagi, by poczuc ból.
Mozesz to zrobic. Dasz rade.
Nie bój sie.
Tak dlugo trzymales go w zamknieciu.
Wypusc go.
Pusc go.
Masz nad czym plakac, prawda?
Juz dobrze.
Poczuj ten ból.
Placz.
Poczuj ten ból.
To jedyna metoda, by go zagoic.
Wypusc go.
Jestem za stary na takie bzdury.
Przestan, trenerze. Powtórzmy to.
Masz zla kondycje?
Chodz tu.
Nie bierz sobie tego do serca...
ale zostawie ci slady na calej buzi.
Swietnie bylo powalic cie na dupe.
Dobra, gotowy?
Przygotowac sie!
Ruszaj sie!
Start! Chodz, dalej, dalej.
Nie wierze, ze zostalem pokonany przez skrzypka.
Chodz. Podaj starcowi reke.
Dopadne cie, jesli nie moge cie nauczyc grac.
Tato.
To tak mama pozwala ci spedzac lato?
Profesor Greenberg mówil, ze opusciles 2 lekcje w tym tygodniu.
Nie lubie go. Jest dziwakiem.
Jest srogi. Dobrzy nauczyciele tacy sa.
Tom Wingo, panie Woodruff. Jestem trenerem Bernarda.
Milo mi, panie Wingo. Duzo o panu slyszalem.
Skonczmy na dzisiaj. Idz pocwiczyc gre na skrzypcach.
Moze uda nam sie spotkac jutro.
Nie mialem pojecia, ze jest taki silny.
Jest dobrym graczem futbolowym.
Nie chce, by gral na skrzypcach ze zlamanymi palcami.
Mówil, ze bedzie sie pan martwil. Jest ostrozny.
On sie powinien martwic.
Przykro mi, ze skracam pana trening...
ale zapisalem Bernarda na ostatnie 2 tygodnie do Tanglewood.
Z odrobina dyscypliny, moze z niego byc calkiem dobry muzyk.
Pan jest tu maestro.
Ciesze sie, ze mnie pan rozumie.
Wystawiamy z Susan przyjecie w piatek.
Moze by pan przyszedl?
Dziekuje, z przyjemnoscia.
- Jak sie czujesz? - Dobrze.
Dobrze.
Jak z nia?
Biorac pod uwage to przez co przeszla w tym tygodniu, czuje sie dobrze.
Moge sie z nia zobaczyc?
Mysle, ze by tego chciala.
Jak sie masz, moja droga?
Nadal tu jestem.
Wiec...
Nie wiem co powiedziec.
Wiec pozwól mi cie przytulic.
Tom, tak mi przykro, ze musiales przez to przechodzic.
Nie, wyswiadczylas mi przysluge.
Ale juz wiecej tego nie rób.
Nie moglem zniesc mysli o swiecie bez ciebie, kochanie.
- Podobno jest niezle w Tanglewood. - Komu na tym zalezy?
- Napisalem do trenera w twej szkole. - Dlaczego?
Napisalem, ze posylam cholernie dobrego gracza. Jestes twardzielem.
Powaznie?
Przezyles wszystko co ci zadalem i wracales proszac o wiecej.
Jest pan najlepszym trenerem jakiego mialem.
Bo jestem jedynym trenerem jakiego miales.
Mialem na mysli, najlepszym nauczycielem jakiego mialem.
Dzieki. Uplynelo duzo czasu odkad uslyszalem to od mojego ucznia.
Dlaczego pan to rzucil?
Pomyslalem, ze powinienem zrobic cos lepszego z moim zyciem.
Jak co?
To dobre pytanie.
Nie jestem pewien.
Nie moze pan do tego powrócic?
Nie wiem czy mnie beda chcieli.
Móglbym napisac list. Niech pan powie gdzie mam wyslac.
Dzieki, ale chce, bys zrobil w zamian cos innego.
Zagraj na skrzypcach. Twój ojciec mówi, ze jestes dobry.
- Tutaj? Teraz? - Pewnie, czemu nie?
Rozwesel towarzystwo.
Troche sie wstydze. Ludzie pomysla, ze chce, by dawali datki.
A co w tym zlego, jak dostaniesz pare dolców?
Chyba zagram to, nad czym ostatnio cwiczylem.
Dobrze.
Gdybym umial tak grac na skrzypcach, nie dotknalbym pilki do futbola.
A co w tym zlego gdybym robil to i to?
Absolutnie nic.
Masz. Zalóz.
Musisz sie pospieszyc. Nie chcesz spóznic sie na pociag.
Mój ojciec pana nienawidzi, trenerze Wingo.
Tak, ale ciebie kocha.
Chodz tu.
Do widzenia, Bernardzie.
- Bede za toba tesknil. - Ja za panem tez.
- Napisze do pana, dobrze? - Obys! Obys!
I niech pan nie pali.
Moze ci sie przydac.
Myslalem, ze klasyczni pianisci...
maja wygladac wynedzniale i anemicznie.
Posadze cie kolo niej w razie gdybys chcial ja poderwac.
Nie, dzieki. Nie jest w moim typie.
To dobrze.
Dlaczego tak mówisz?
Podejrzewam, ze ma romans z moim mezem.
Poznales juz wszystkich?
Jestem oniesmielony. Madison Kingsley jest moim ulubionym pisarzem.
Porozmawiaj z nim. Sprawdze co z kolacja.
Dziekuje.
Ciesze sie, ze przyszedles.
A ja sie ciesze, ze ponownie uslyszalem jak grasz.
Co? Ponownie?
Tak, widzialem cie zeszlego lata na Festiwalu Muzycznym w Charleston.
- Koncert na skrzypce Brahmsa. - Bartoka.
Widziales kiedys Stradivariusa z bliska?
To najlepszy instrument jaki kiedykolwiek zbudowano.
Uwaga, zagram cos na czesc pana Wingo.
Nieczesto miewamy tu gosci z poludnia, co?
Co chcialbys uslyszec? Obawiam sie, ze nie znam wielu...
piosenek futbolowych.
Cokolwiek mi odpowiada.
Niech to cholera, Herb, ten Mozart naprawde umial ulozyc zywe melodyjki.
Wyswiadczysz mi przysluge i przyrzadzisz mi szkocka z woda?
Tak jest. Tak, prosze pana.
Kto to jest?
To znajomy Susan.
Jakis trener futbolowy.
Czarujaco.
Jedzenie jest wspaniale. To ten sam kucharz co w zeszlym roku?
- Tak, ciesze sie, ze ci smakuje. - Drugorzedny artysta.
Jak mozesz uwazac jego prace za niewazna, Spencerze?
Wisi w cholernym Metropolitan.
Cóz, Madison, tak jak i papier toaletowy.
Tom, porozmawiaj z Madisonem. Jest milosnikiem poludniowych autorów.
Faulkner, Flannery O'Connor, Eudora Welty.
Uwielbiam tych wszystkich zdradzieckich konfederatów.
Wiec lubi pan zbytek i ekscentrycznosc.
To prawda. Sa szaleni jak kapelusznicy, prawda?
Chyba wiesz cos nie cos o szalenstwie.
Troche.
Savannah Wingo jest Toma siostra. Znasz jej poezje?
Tak. Jest dobra.
Bardzo dobra.
Jest pacjentka Susan.
Nie sadze, ze to stosowne.
Wszyscy wiedza, ze uzdrawiasz spolecznosc literacka.
Dziwi mnie, ze nie dostajesz udzialu z honorarium.
Czego sie napiles?
Powinnas zapytac Toma. On nalewal. Próbowales mnie otruc?
Nie celowo.
Ale wiesz jak to jest z podswiadomoscia.
Lubie cie, Tom.
Lubie twój tupet, twoja poludniowa dume.
Obiecales, ze nie bedziesz tego robil.
Masz racje. Nie powinienem nabijac sie z Toma.
Tylko z ciebie, za zrobienie z mojego syna dziwaka w stroju futbolowym.
Jak mozesz pozwalac Bernardowi grac w cos co mu moze zranic rece?
A jak ty moglas tu przyjsc? Wszyscy wiemy, ze pieprzysz mojego meza.
Susan, mysle, ze jestes winna Monice przeprosiny.
A ja mysle, ze ty mi jestes winny przeprosiny, ty sukinsynu.
Kochanie, gdzie sie podzialo twoje poczucie humoru?
Madison, jak sie nazywa ten bohater w twojej sztuce?
Nazywam go S.S.
Jest oparty na osobie siedzacej przy tym stole.
Mam nadzieje, ze nie chodzi o mnie.
Herbert! Chlopak z poludnia dorwal sie do twoich skrzypiec!
Co on mówi?
Lepiej sie pospiesz! Sa coraz ciezsze!
- Herbert, co ci tak dlugo zabiera? - Co ty wyprawiasz?
Kochanie, gdzie sie podzialo twoje poczucie humoru?
Ten Stradivarius jest wart ponad milion dolarów!
Cóz, jesli je upuszcze, beda gówno warte.
Nie rób tego, Tom.
- Przepros swoja zone. - Blefujesz.
Byc moze. Ale to potezny blef, prawda, skurczybyku?
Przepraszam, Susan!
Szczerosc ci pasuje, Herbie.
Przepros mnie za niewybaczalne pogwalcenie etykiety przy stole...
ty smierdzacy sukinsynu.
Tak mi przykro, Tom.
Naprawde wiecie jak wydac przyjecie w Nowym Jorku.
Tom, zaczekaj!
Teraz wiem dlaczego zawsze jestes taka smutna.
Prosze, zabierz mnie ze soba.
Musze cie ostrzec...
przeraza mnie mysl o tym, ze sie moge w tobie zakochac.
Wiec badzmy przyjaciólmi.
Bardzo dobrymi przyjaciólmi.
Chyba lubie cudzolóstwo.
Dlatego jest grzechem.
Zalujcie za grzechy, grzesznicy! Duzo was to bedzie kosztowac u Boga!
Po ostatniej nocy, potrzeba mi zalowania za grzechy.
- Jestem w tarapatach. - Co? Co?
Powiedz. Dlaczego jestes w tarapatach?
Zaczynam lubic to miasto.
Co sprawilo, ze zmieniles zdanie?
Musisz pytac?
Jestem nerwowa. Potrzebuje zapewnienia.
Lowenstein, mozesz sprawic, ze o wszystkim zmienie zdanie.
Czesc, Tom. Cieple buleczki.
Czy przeszkodzilem w czyms niegodziwym?
O, czesc, Susan! Wygladasz dzis wspaniale.
Tak sie ciesze, ze sie wam obojgu dostalo.
Czesc, Eddie.
Lubisz maselko na buleczce, kochanie?
Zapytaj go.
Wiesz co? Rozmawialam dzis z Bernardem...
i poprosil, bym go odwiedzila. Nie moglam uwierzyc.
To swietnie. Fantastycznie.
Jestem ci taka wdzieczna, Tomie Wingo.
Nie ma sprawy, nic takiego. Nie ma o czym mówic.
To ta posiadlosc. Ciagnie sie wokól.
Az tam. Czyz nie jest piekna?
Nie tak piekna jak ty.
Och, kochanie.
To jest to. Herbert nigdy jej nie lubil. Caly czas tu kichal.
Sam tesknie za zapachem tlenku wegla.
Nie moge uwierzyc, ze jestesmy tylko godzine od Nowego Jorku!
Poludniowa Karolina nie jest jedynym stanem posiadajacym drzewa.
W moim nastepnym zyciu, chce byc toba, Lowenstein.
Zarobie kupe forsy na szalencach, bede mial apartament w miescie...
swietny dom na wsi i takiego faceta jak ja.
- Chodz. Oprowadze cie. - Dobrze.
Patrz, czy nie ladne?
Kochanie, wlasnie zbiles tuzin jajek.
Niewazne.
Wiesz co sobie myslalem, jak cie pierwszy raz zobaczylem?
Myslalem, "Jezu, ona mnie nienawidzi.
Dlaczego sprawia, ze czuje sie tak cholernie glupi?"
A co teraz myslisz?
W tej chwili?
Mysle, " Dlaczego sprawia, ze czuje sie tak cholernie dobrze?"
Bo cie kocha.
Lowenstein, Lowenstein.
Moze powinienem ci teraz mówic "Susan".
Nie, uwielbiam sposób w jak mówisz "Lowenstein".
Wiesz...
zanim cie poznalem, bylem pograzony w glebokim snie...
i nawet o tym nie wiedzialem.
Boje sie.
Czego, kochanie?
Co sie stanie jak Sally cie znów zechce?
Ona chce, bys wrócil.
Skad jestes taka pewna?
Posmakowalam towaru.
O, mój Boze!
- Rozkracz sie. - Jestes sprosny!
Nie jestem sprosny. Rozstaw je tak.
Teraz musisz mnie przytrzymac.
Dalej, przytrzymuj.
Lap!
Gotowa.
- Jestem na to za stara. - Ja tez.
To jest najlepsza czesc.
Jesli zostaniemy razem, bede musial stac sie Zydem?
Oczywiscie, ze nie. Herbert nie jest Zydem.
Nie zalezy mi. Wszyscy w mojej rodzinie to robia.
Tam gdzies jest Luke.
Ty glupi draniu!
Jak bylem dzieckiem, byl dla mnie Bogiem.
A jak go teraz widzisz?
Jako mezczyzne...
pelnego ograniczen, jak reszta z nas.
Oprócz ciebie, Lowenstein. Ty jestes doskonala.
Daleko mi do tego.
Patrze wstecz na moje zycie, i zdaje sobie sprawe...
ze bylam sparalizowana przez...
Bóg wie ile lat.
Jak moglam zostac w takim malzenstwie?
Cóz, mieliscie syna.
Tak, byly powody...
ale zaden z nich nie byl wystarczajaco dobry.
Nigdy nie myslalam...
ze to bylo mozliwe.
A teraz...
budze sie kazdego ranka, i przez caly dzien mysle...
"Czy to nie wspaniale tak dobrze sie czuc?"
Slysze jak idziesz w moim kierunku...
i nie moge przestac sie usmiechac.
Caly czas sie usmiecham.
Kocham cie, Lowenstein.
Mozemy wrócic do domku i kochac sie cala noc?
Musisz sie jeszcze wiele nauczyc o przebywaniu na wolnym powietrzu.
Ciesze sie, ze mnie tu przyprowadziles.
Lowenstein mówi, ze wkrótce pozwoli ci wrócic do domu.
Mysle, ze jestem gotowa.
A co z toba? Kiedy wracasz do domu?
Nie wiem. Mamy z Sally problemy.
Och, nie. Tak mi przykro, Tom.
Pomyslalem, ze moze zostane tu na troche.
Ty, w Nowym Jorku? Nie moge sobie tego wyobrazic.
- Nie móglbys opuscic poludnia. - Cóz, ty to zrobilas.
Tak, ale ja go tak nie kocham jak ty.
Czesc, Sal.
Zadzwonila.
Wiedzielismy, ze nadejdzie ten dzien, prawda?
Ale nigdy tak naprawde...
nie jestes na to przygotowany.
Przytul mnie, prosze. Czuje sie jakbym umieral.
Kocham w tobie miedzy innymi to...
ze jestes facetem, który zawsze wraca do swojej rodziny.
Musze sobie znalezc milego Zyda. Wy mnie wykanczacie.
Dobrze sie czujesz wracajac do domu?
Tak mi sie wydaje.
Dobrze.
Zaczelam nowy tomik poezji.
To dobrze.
Zatytulowalam go...
Ksiaze Przyplywów.
I zadedykowalam go komus bardzo szczególnemu.
Luke'owi by sie to podobalo, Savannah.
Zadedykowalam go...
"Mojemu bratu, Tomowi Wingo.
Mojej Pamieci."
Och, dziekuje, kochanie.
Dziekuje.
Lowenstein, dlaczego sprawiasz, ze to takie trudne?
Po prostu ja bardziej kochasz.
Przyznaj sie.
Nie, Lowenstein.
Po prostu dluzej.
Spedzilismy nasze ostatnie wspólne godziny w Rainbow Room...
tanczac razem.
Tak jak w moim snie.
Trzymalem ja w ramionach...
mówiac jej, ze to z jej przyczyny moge wracac do domu.
6 tygodni temu bylem gotów zostawic moja zone i dzieci.
Chcialem zostawic wszystko.
Ale ona to zmienila.
Zmienila mnie.
Po raz pierwszy czulem, ze moge cos dac...
kobietom w moim zyciu.
Zaslugiwaly na to.
- Tatusiu! - Tatus jest w domu!
Tatusiu, przywiozles mi cos?
Wiec wrócilem do mojego domu i zycia na Poludniu.
I to w obecnosci mojej zony i dzieci...
doceniam moje zycie, moje przeznaczenie.
Jestem nauczycielem...
trenerem...
i kochanym czlowiekiem.
I to wiecej niz mi potrzeba.
W Nowym Jorku nauczylem sie, by kochac moja matke i ojca...
ze wszystkimi ich wadami, oburzajaca natura.
I ze w rodzinie wszystko sie da wybaczyc.
Ale to tajemniczosc zycia podtrzymuje mnie teraz na duchu.
I patrze na pólnoc...
myslac, ze kazdemu mezczyznie i kobiecie powinny byc przyznane...
dwa zycia.
Pod koniec kazdego dnia, przejezdzam przez Charleston...
i gdy przejezdzam przez most, który prowadzi do mego domu...
czuje jak slowa buduja sie we mnie.
Nie moge ich powstrzymac, ani powiedziec wam czemu je wymawiam.
Ale jak dojezdzam do polowy mostu...
te slowa zamieniaja sie w szept.
Wymawiam je jako modlitwe.
Jako ubolewanie.
Jako pochwale.
Mówie...
"Lowenstein. Lowenstein".
Napisy: SDI Media Group
Ripped by: SkyFury